Mikilvægasti hluti byggingarframkvæmda á að vera aðalverkefnið og eru þrjú mikilvægustu undirverkefni aðalverkefnisins, þessi þrjú undirverkefni eru stálstangaverkfræði, mótunarverkfræði og steypuverkfræði. Mér finnst persónulega að mikilvægast ætti að vera steypuverkfræði. Steinsteypuverkfræði liggur í gegnum allt ferli verkefnisins, hvort sem það er grunnverkfræði eða aukavirki, það er steypa. Steinsteypa er skipt í C15, C20, C30, C35 og C40 samkvæmt styrkleikamerkinu og C15, C20, C30 og C35 eru oftast notuð í almennum íbúðaframkvæmdum. Svo fyrir steypuverkfræði eru gæði steypu fyrst. Við steypusteypu skal ganga úr skugga um að merki steypunnar uppfylli hönnunarkröfur forskriftarteikninga.
Áður en steypa er steypt ættu umsjónarmaður og stjórnendur byggingareiningarinnar að standa til hliðar til að tryggja að steypa titri og þjappist við steypingu. Þegar dælubíllinn kemur á byggingarstað er nauðsynlegt að athuga hvort merkimiði steypunnar uppfylli merkimiðakröfur þessarar upphellingar. Og þegar steypa skal flutningsstjórnunarfólkið gera lægð próf til að tryggja að vökva og seigja steypu uppfylli kröfur forskriftarinnar. Stundum meðan á hellaferlinu stendur, til að auðvelda upphellingu, bæta einstakir byggingarstarfsmenn kranavatni við dælubílinn áður en þeir hella. Þessi hegðun er alls ekki leyfð.
Við steypingu er nauðsynlegt að tryggja að hver hluti steypu sé titraður og þjappaður til að koma í veg fyrir fyrirbæri hunangsseima eftir að steypunni er lokið. Eftir storknun getur það uppfyllt kröfur um styrkhönnun, sérstaklega á heitu tímabili. Eftir að steypa er lokið ætti að verja fullunna vöru til að koma í veg fyrir steypusprungur vegna ofhitnunar veðurs.
Nauðsynlegt er að tryggja að steypan standist styrkleikakröfur þegar hún sleppir. Ef fyllingin er óvönduð, sama hversu góð hinir staðirnir eru, þá er hún ónýt.
